الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )

65

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )

فصل دهم احكام قضاياى مشتبه 1 - پيشوايى نااهلان ( 1 ) هنگامى كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - از دنيا رحلت نمود و ابو بكر خليفه شد ، روزى مردى را كه شراب نوشيده بود نزد او آوردند تا بر او حدّ جارى كند ابو بكر به وى گفت : آيا شراب نوشيده‌اى ؟ گفت : آرى . ابو بكر : چرا نوشيده‌اى با اين كه آن حرام است ؟ ! مرد : من مسلمان هستم و منزلم در نزديكى قصبه‌اى واقع است كه اهل آن سامان ، شراب نوشيده و آن را حلال مىشمرند ، و من هرگز از حرام بودن آن اطلاعى نداشته‌ام ، و اگر مىدانستم در دين اسلام حرام است حتما از آن اجتناب مىورزيدم . ابو بكر به عمر رو كرده گفت : در اين باره چه مىگويى ؟ عمر گفت : مشكلى است كه علاج آن با على - عليه السلام - است . ابو بكر به غلام خود گفت : برو على را به اينجا بخوان . عمر گفت : ما نزد او مىرويم .